15

Lut

Z rózgą do ślubu

Taki ładny mem ostatnio znalazłam, z prośbą o rozsądne spędzanie Walentynek, bo starczy nam już zodiakalnych Skorpionów. Czy mieści się w nim opcja oświadczyn? Wiadomo, nie ma lepszego pretekstu niż święto zakochanych, żeby podjąć kolejny lekkomyślny krok i zaproponować wspólną podróż przez to przedziwne życie. Ale poważnie już. Zapewne wczoraj padło sporo tych przedwstępnych „tak”, a co za tym idzie, trzeba zacząć się zastanawiać nad ślubną kreacją. O strojach ślubnych pisałam ponownie już jakiś czas temu, pora na akcesoria. I miało być o rzeczach najróżniejszych, ale trafiłam wtedy na Annę Rulecką i jej… ślubne rózgi. Stwierdziłam, że zasługują na osobny tekst, bo czegoś takiego nigdy wcześniej nie widziałam.

Czytaj dalej

11

Lut

Veclaim

Kiedy Jessica Mercedes pojawiła się tu po raz pierwszy? Dawno, dawno temu polecałam ją Waszej uwadze, podkreślając, że jeszcze będzie o niej glosno. Skąd to wiedziałam? Czy to słynna harelowa intuicja? A może po prostu natychmiast było widać, że ta dziewczyna dobrze wie, czego chce, w przeciwieństwie do wielu innych blogerek. Gdy pisałam o niej i jej marce kostiumów kąpielowych całkiem niedawno w kontekście influencerek z poważnym planem B, nie miałam pojęcia, że to dopiero początek. Grudzień 2018 roku przyniosl kolejna niespodziankę: Jessica Mercedes Kirschner stworzyła markę ubrań. Poznajcie Veclaim.

Czytaj dalej

4

Lut

D.S. & Durga. Na pamięć.

Jedni mają szczególną pamięć do obrazów, inni do smaku. Ja zdecydowanie idę w dźwięk i zapach. Jedno i drugie potrafi mnie przenieść w dowolne miejsce i czas, zadziałać mocno i dać złudzenie powrotu w takie lub inne okoliczności. Raz w życiu zdarzyło mi się nawet rozpłakać z powodu zapachu pewnych perfum, z którymi miałam jak najgorsze skojarzenia. Wówczas było to okropne, ale wiadomo, jak człowiek ma naście lat, targają nim emocje obce i zaskakujące. Gdy myślę o tym teraz, widzę jedynie potwierdzenie własnej słabości do zapachów. Która, choć słabością się zowie, nie jest niczym negatywnym. Już kiedyś tu pisałam, że któregoś razu zupełnym przypadkiem trafiłam na bliźniacze perfumy moich pierwszych, ukochanych i, rzecz jasna, już dawno nie produkowanych. To było podczas rozmowy z Victorem Kochetovem, właścicielem perfumerii Mood Scent Bar na warszawskim Powiślu. Dzielił się ze mną wiedzą o zapachowych tendencjach Polaków i tym, że bardzo rzadko wybieramy nuty kwiatowe. Ja na to, że od najmłodszych lat właśnie kwiaty najbardziej mnie rozbrajały. Czy to nieodżałowana woda Jackpot, czy potem konwaliowe Diorissimo (obecnie już zbyt słodkie, gust się jednak zmienia). Victor podszedł do jednej z półek i zdjął z niej flakon z napisem „White Peacock Lily”. Kilka sekund później znów był rok 1996, szłam na randkę do Dunkin’ Donuts (przykro mi, tak było!) w kwiatowej sukience z India Shopu i granatowych martensach. Wzruszenie totalne. Lilia to jeden z zapachów D.S. & Durga, w Polsce dostępnych ekskluzywnie w Mood Scent Barze.

Czytaj dalej

30

Sty

Drapella

Nowa! Świeża! Zaskakująca! Oto jest, trzymana w tajemnicy do ostatniej chwili, inspirowana strojami estradowymi z lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, polska marka Drapella. Jej twórczynie znacie dobrze, jeśli tu zaglądacie, choć możecie o tym nie wiedzieć. To Ewa Stepnowska i Adrianna Małyszko z Bodymaps. Prywatnie dziewczyny fascynują się modą vintage i poniekąd właśnie ta fascynacja przyczyniła się do powstania Drapelli. Oraz pewne wesele, na które nie mogły znaleźć sukienki. Któregoś letniego dnia przytaszczyły do butiku na warszawskim Mokotowie swoje łupy z ciucholandów i nagle przyszło olśnienie. Że chcą jeszcze, że chcą więcej, że marzy im się garderoba jak z sopockich i opolskich festiwali, jak z występów Zdzisławy Sośnickiej, Izabeli Trojanowskiej czy Urszuli Sipińskiej w złotych czasach ówczesnych imprez. Nazwa przyszła od razu, funkcjonuje w języku dziewczyn od dawna i, jak same mówią, „oznacza właśnie taką kobietę, jaką wyobrażacie sobie, czytając w myślach drapella – stanowczą, zmysłową, ekstrawagancką, spektakularną, świadomą swojej kobiecości. Drapella błyszczy i nie boi się flirtować z kiczem, a tym bardziej z otaczającym ją światem”.

 

Czytaj dalej

29

Sty

Panna Pigcasso

Ostatnio wracam do dawnych czasów tego bloga. Zdecydowanie. Potwierdzacie to wiadomościami (zwłaszcza po wczorajszym wpisie), a zbiegiem okoliczności przybywają do mnie różne informacje prasowe w stylu dawnej Harel. No bo czyż świnka malująca obrazy, które potem znajdują miejsce jako deseń na kopercie i pasku zegarka, nie jest tematem, który mógłby się tu spokojnie pojawić w 2007 roku? No właśnie. Poznajcie zatem Pannę Pigcasso, utalentowaną dwustukilową istotę przygarniętą ze świńskiej farmy przez niejaką Joanne Lefson. Panie, wraz z kudłatym psem, mieszkają w Kapsztadzie, a Pigcasso tworzy obrazy nieprzerwanie od 2016 roku.

Czytaj dalej

28

Sty

Po skandynawsku

O co chodzi ze skandynawskim stylem? Gdy zaczynałam pisać ten blog i ktoś mi opowiadał, jak bardzo jest skandynawskim stylem zafascynowany, nie za bardzo rozumiałam, co ma na myśli. Szczerze mówiąc, do tej pory nie jestem pewna, co się za tym sformułowaniem kryje, bo odnoszę wrażenie, że co sezon co innego. Dziesięć lat temu Skandynawia kojarzyła się z markami konceptualnymi, trochę wariacjami, mniej lub bardziej udanymi, na temat japońskiej awangardy lat osiemdziesiątych, trochę skojarzonymi z roboczymi uniformami. Potem przyszedł czas na uproszczenia, które zdominowały nie tylko modę, ale również wnętrza (i muzykę). A całkiem niedawno, z pewnością dla równowagi, cała prostota została zmieciona przez falbany, kolory i kiczowate ozdoby. A jednak, mimo tych wszystkich kierunków, zdarza się, że kogoś widzę i pierwsze, co przychodzi mi do głowy, to Skandynawia właśnie. W ostatnich latach zdarzyło mi się kilkakrotnie zajrzeć na Północ i zawsze, nawet jeśli byłam tam tylko przez parę godzin, wracałam z głową pełną inspiracji. Banalne? Może i banalne, ale tak na mnie działają tamci ludzie i wiem, że nie jestem osamotniona.

Sztokholm, czerwiec 2018. Fot. Harel Czytaj dalej